“बाँसुरीमा अटाएका धुन”
माथी माथी सैलुङ्गेमा… , सिमसिमे पानीमा.. जस्ता दर्जनौँ चर्चित गीतका बाँसुरीवादक हुन्– पञ्च लामा। लामाले गोपाल योञ्जन, कर्म योञ्जन, शम्भुजित बासकोटालगायतका थुप्रै सङ्गीतकारका सङ्गीतमा बाँसुरीको धुन भर्ने काम गरेका छन्।
तबला, मादल, किबोर्ड, गितारका समेत पोख्त ३६ वर्षीय बाँसुरीवादक लामाका ‘चौतारी’, ‘झ्रना’, ‘यात्रा’ र ‘प्रे’ शीर्षकमा वाद्यवादनका अल्बमहरू निस्किएका छन्। विगत पन्ध्र वर्षदेखि जापानमा वाद्यवादनकै काम गर्दै आएका लामाले उतैका जापानीहरूसँग मिलेर २०५२ सालमा चौतारी व्यान्ड खोली सङ्गीत सम्बन्धी कार्यक्रम गर्दै आएका छन्। भन्छन्, “जापानमा धेरै देशका ‘प्रोफेशनल म्युजिकल ग्रुप’ छन् तर नेपालका थिएनन्। त्यहाँ नेपाली म्युजिक नदेख्दा बनाउन पाए हुन्थ्यो भन्ने लागिरहन्थ्यो।” व्यान्ड खोलेपछि उनले नेपाली अल्बम समेत निकाल्दै आएका छन्।
उनले दुई वर्षअघि आफ्नो गाउँ सर्लाही, घुर्क्यौलीमा असहाय विद्यार्थीहरूका निम्ति तीन कक्षासम्मको पञ्च इसाका स्कूल खोलेका छन्। त्यहाँ १६ जना विद्यार्थीहरूले निःशुल्क बस्न, खान र पढ्न पाएका छन्। जापनिज साथीहरूको सहयोग र सीडी बिक्रीबाट उठेको १० प्रतिशत रकम स्कूललाई नै छुट्याउने गरेको उनी बताउँछन्।
घरमा काम गर्ने हलीले बाँसुरी बजाएको देखेर १० वर्षको उमेरमा मोहित भएर उनैसँग बजाउन सिकेका थिए, लामाले। भन्छन्, “पहिलो चोटि मैले नाचिदेऊ मैच्याङ्ग तिमी डम्फूको तालैमा… भन्ने धुन बाँसुरीमा ढालेँ।” १२ वर्षको उमेरमा गाउँमा चर्चित भइसकेका उनी रेडियोमा बज्ने गीत जस्ताको तस्तै उतार्न सक्थे।
प्रतिभा देखेर १६ वर्षको उमेरमा नै उनलाई ‘महेन्द्र पुलिस क्लब’ले वाद्यवादनको जागिर खान बोलायो। ५ वर्ष त्यहाँ काम गरेपछि म्युजिक नेपाल, रेडियो नेपालमा बाँसुरी बजाउने र ग्यालेक्सी स्कूलमा सिकाउने काम गरे। २०४७ सालमा जापानको एक रेष्टुरेन्टमा वाद्यवादकका रूपमा पुगेका लामा त्यहीँ नै ‘टेक्सो म्युजिक कम्पनी’ खोल्न पुगे। भन्छन्, “जापानमा गएर मैले कमाउनेतिर भन्दा पनि आफ्नो कलालाई नै निरन्तरता दिनेतर्फ लागेँ।”
नेपालमा वाद्यवादकलाई अझ्ै पहिचानको समस्या रहेको उनी बताउँछन्। भन्छन्, “गायक, सङ्गीतकारलाई एउटै गीत हिट भए पनि सबैले चिन्छन्। तर हामी वाद्यवादकहरू सयौँ हिट गीतमा बजाए पनि हत्तपत्त चिनिँदैनौँ।”